.

.

.

.

ก็แค่ชีวิตในละครเรื่องนึงที่ดิฉันได้ไปเจอมา...

.

คุณเคยเห็นนางร้ายโง่ๆ ที่ยอมเอาร่มที่มีอยู่แค่คันเดียวของตัวเองทิ้งเอาไว้เพื่อให้พระเอกใช้ทั้งๆ ที่เค้าก็ไม่ได้อยากได้เลยซักกะนิด แต่ตัวนางร้ายเองต้องเดินตากฝนกลับบ้านคนเดียวจนตัวเปียกปอนบ้างรึเปล่าคะ?

.

เชื่อว่าคงจะต้องมีคนที่ไม่เข้าใจและอยากจะถามคำถามนี้กับนางร้ายคนนั้นแน่ๆ...

"แล้วทำไปทำไม?"

(ดิฉันมั่นใจว่าหนึ่งในนั้นจะต้องมีพระเอกของเรื่องด้วยคนนึงล่ะที่จะต้องตั้งคำถาม)

.

ก็บอกแล้วไงคะ...ว่านางร้ายคนนั้นน่ะไม่ค่อยฉลาดซักเท่าไหร่

แต่ดิฉันคิดว่าดิฉันพอจะเข้าใจความรู้สึกของเธอนะ...

และถ้าจะให้เลือกบทเพลงเพื่อช่วยตอบคำถามหรืออธิบายแล้วล่ะก็

มันก็คงไม่มีเพลงไหน...ที่จะแทนความรู้สึกทั้งหมดได้ดีเท่ากับเพลงๆ นี้อีกแล้ว

แต่จงอย่าฟังเพลงนี้ด้วยหู...เพราะแทนที่คุณจะพบกับคำตอบ

คุณกลับจะยิ่งเกิดคำถามมากขึ้นทุกทีๆ

จนท้ายที่สุดมันคงเป็นพียงแค่เพลงๆ นึงที่คุณฟังแล้วก็ผ่านเลยไป

ดิฉันอยากจะให้คุณลองฟังเป็นเพื่อนดิฉันด้วยหัวใจ....

เหมือนอย่างที่ดิฉันก็เลือกมันมา...โดยใช้หัวใจเช่นกัน

ได้ยินคำตอบแล้วใช่มั้ยล่ะคะ?

.

เพลง: เกิดมาเพื่อรักเธอ
ศิลปิน: หงส์ฟ้า (ซิงเกิลที่ 8)

อาจจะดูว่าฉัน โง่งมที่ทำเพื่อเธอ ให้เธอได้เสมอ ทั้งตัวและหมดหัวใจ
ทั้งๆที่ความเป็นจริง แค่ฝันก็ยังเกินไป ไม่มีอะไรคู่ควรสักอย่าง

ต่างกันสักเพียงไหน หัวใจก็พอรู้ดี แต่บังเอิญตอนนี้ รักเธอเกินหยุดยั้งใจ
พื้นที่ในใจที่มี ไม่เหลือให้ใครคนใด ทุกห้องในใจมีเพียงแต่เธอ

เกิดมาเพื่อจะรัก รักเธอคนเดียวอยู่อย่างนี้
ต่อให้มันไม่มีหนทางใดๆ ก็ไม่เคยหวั่นไหว
เกิดมาเพื่อจะรัก รักเธอจริงๆและพร้อมจะตายแทนได้
ก็เพราะหัวใจ ฉันมันสร้างมาเพื่อเธอ

แต่ไม่เคยโทษฟ้า ที่พาให้เราพบกัน
และกำหนดให้ฉัน รักเธอเหมือนดังนิยาย
ให้ฉันต้องเจียมตัวเอง ให้ฉันต้องทนทำใจ
แม้ทุกข์เพียงใด ก็มีเแต่เธอ

เกิดมาเพื่อจะรัก รักเธอคนเดียวอยู่อย่างนี้
ต่อให้มันไม่มีหนทางใดๆ ก็ไม่เคยหวั่นไหว
เกิดมาเพื่อจะรัก รักเธอจริงๆและพร้อมจะตายแทนได้
ก็เพราะหัวใจ ฉันมันสร้างมาเพื่อเธอ

ก็เพราะว่าเธอนั้นคือที่สุดของหัวใจ